Ali Ghamsari

ضربی شور

علی قمصری – ماهان میر عرب – رضا سامانی

ویدیو : مازیار وفایی

ضبط صدا : آرین رضایی

یاداشت علی قمصری

مرغ سحر بدون گیتار
تجربه ی استفاده ی من از ساز گیتار به آلبوم نقش خیال (بیش از پانزده سال قبل) با نوازندگی خودم باز می گردد که در آن موقع به دلیل نو بودن ، این تجربه مورد انتقادهای بسیاری قرار گرفت. همین انتقادها در کنسرت چه آتش ها دامنه ی گسترده تری پیدا کرد. به طوری که قبل از اجرای بیز کنسرت چه آتش ها (قطعه ی پایانی) بعضی از مخاطبین فریاد زدند : مرغ سحر بدون گیتار. این موضوع مرا در مقابل بهرام آقاخان ، نوازنده ی باوقار گیتار گروهمان شرمنده کرد. انتقادها به تشکیل کمپینی از طرف تعدادی از سنت گرایان منجر شد و ما پس از تور امریکا ، چه آتش ها را در ایران دیگر اجرا نکردیم. حمله هایی مدیریت شده در نشست خبری آلبوم چه آتش ها نیز سرمایی مضاعف در ما ایجاد کرد.
در حالی که نوع استفاده از گیتار به جای تاثیر از غرب ، همنشینی موسیقی ایرانی و فلامنکو بود و اگر من ‌خود با دنیای پیچیده ی این ساز آشنا نبودم به سراغش نمی رفتم.
چهارگاهی که سال‌ها بعد برای همراهی گیتار حسین کمانی (که بعد ها متوجه می‌شوید چه پدیده ی گرانبهایی ست) ساختم نیز با انتقادهای گسترده ای به چرایی استفاده از گیتار منجر شد.
امروز ، نه تنها نقش خیال و چه آتش‌ها جایشان را در دل مردم بازکرده اند و ویدیوها و فایل های صوتی این دو اثر هنوز در صفحه ها منتشر می شود ، بلکه استفاده از گیتار به امری خلاقانه و ساختارشکنانه بدل شده.
در تجربه ای تازه همراهی با ماهان میرعرب که دنیای موسیقی جز و الحان سنتی ایران را به هم گره زده و افتخارات زیادی برای کشورمان در اتریش و کشورهای دیگر خلق کرده برایم باعث خوشحالی است و البته تضمین کننده ی این موضوع که : من ترسی از شکست و انتقاد ندارم. مسیری که درست است را فارغ از تشنگی دریافت توجه از اجتماع طی می کنم. بخشی از ملودی این اثر را از موسیقی خراسان وام گرفته ام.